**زندگینامهٔ بتیا ملا ابراهیم خلیلی**
بتیا ملا ابراهیم خلیلی در شهر تاریخی اصفهان، ایران، در خانواده‌ای سنتی و دیندار چشم به جهان گشود.
او دختر محبوب یوسف و ربکا بود که با ارزش‌های اخلاقی استوار، ایمان عمیق به یهودیت و احترام ژرف به خانواده و جامعه پرورش یافت.
بتیا در سن شانزده‌سالگی با شکرالله خلیلی ازدواج کرد .
نتیجه این ازدواج هشت دختر و یک پسر بود . او زندگی خود را وقف خانواده‌اش نمود. در پنجاه‌سالگی، همسر خود را از دست داد، اما با قدرت، شجاعت و استقامتی کم‌نظیر، به‌تنهایی مسئولیت پرورش و تربیت تمامی فرزندانش را بر عهده گرفت. زندگی او نمونه‌ای روشن از فداکاری، پایداری و عشق .بی‌قید و شرط مادری بود.
او تحصیلات خود را تا پایان کلاس ششم ادامه داد و بعدها به فراگیری زبان فرانسه پرداخت که نشان‌دهندهٔ علاقهٔ او به یادگیری، علی‌رغم دشواری‌های زندگی، بود. بتیا ملا با افتخار نقش بانوی خانه را بر عهده داشت و تمام عمر خود را با تلاش و ازخودگذشتگی صرف نگهداری، حمایت و پرورش فرزندانش کرد.
بتیا زنی بسیار دیندار و پرهیزکار بود و به نیک‌سیرتی و تقوای او شهرت داشت. او به‌طور منظم در کنیسا (بیت کنست) حضور می‌یافت و با اخلاص به قرائت تورات و دعا می‌پرداخت. از سنین بسیار پایین، با مهر و محبت اصول، ارزش‌ها و سنت‌های یهودیت را به فرزندان خود آموخت و ایمان را محور اصلی زندگی آنان قرار داد.
بتیا ملا ابراهیم خلیلی در تاریخ ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۲ (۱۷ اِلول ۵۷۸۲) در تارزانا، کالیفرنیا، ایالات متحدهٔ آمریکا درگذشت. پیکر او در تاریخ ۱۴ سپتامبر ۲۰۲۲ (۱۸ اِلول ۵۷۸۲) در آرامگاه ایدن مموریال به خاک سپرده شد. مراسم یادبود ایشان در کنیسای بیت داوید در تارزانا، کالیفرنیا برگزار گردید.
او همواره به‌عنوان زنی استثنایی, قوی، مهربان، خوش‌قلب و سرشار از محبت در یادها باقی خواهد ماند. میراث معنوی او از طریق فرزندانش و تمامی کسانی که زندگی‌شان از حضور او متأثر شد، زنده خواهد ماند.