**به یادبود شکرالله خلیلی**
شکرالله خلیلی در شهر تاریخی اصفهان، ایران، در خانواده‌ای مؤمن و ارزش‌مدار چشم به جهان گشود.
ایشان فرزند گرامی یعقوب و ریوکا بودند که او را با ایمان، مهربانی، نظم و عشق به خانواده و انسان‌ها پرورش دادند.
شکرالله خلیلی سال‌های زیادی از زندگی خود را در تهران، ایران سپری کرد و در آنجا خانواده‌اش را بنا نهاد.
او مردی بسیار مهربان، خوش‌قلب، بخشنده و منضبط بود که تمام عمر خود را با تلاش و زحمت فراوان صرف تأمین آسایش خانواده‌اش کرد.
عشق و علاقه او به همسرش مثال‌زدنی بود و زندگی مشترکشان سرشار از محبت، وفاداری و احترام متقابل بود.
شکرالله با بتیا ملا ابراهیم ازدواج کرد . حاصل این ازدواج هشت دختر و یک پسر بود .
او پدری نمونه و فداکار بود که نه فرزند، هشت دختر و یک پسر را با عشقی یکسان و بی‌قید و شرط بزرگ کرد.
هرگز میان فرزندان تفاوتی قائل نمی‌شد و با عدالت، محبت و دلسوزی با همه آنان رفتار می‌کرد.
شکرالله خلیلی همواره به فکر دیگران بود و حتی به کسانی که نیازی نداشتند نیز از سر انسان‌دوستی کمک می‌کرد.
ایشان انسانی با ایمان عمیق بودند و همواره فرزندان خود را با مفاهیم شبات، ارزش‌های دینی یهود و خواندن تورات آشنا می‌ساختند.
زندگی او بر پایه ایمان، فروتنی و خدمت به دیگران بنا شده بود.
شکرالله خلیلی در تهران، ایران دار فانی را وداع گفت، در حالی که برخی از فرزندانش هنوز بسیار خردسال بودند.
با وجود گذر سال‌ها، یاد و خاطره او به عنوان پدری مهربان، انسانی شریف و مؤمنی راستین در دل خانواده و بازماندگانش زنده و جاودان است.